กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 979 เปราะบางดุจเต้าหู้
เวลานี้ เซียวฝานมาถึงน่านฟ้าห่างจากเหยียนจิ่วออกไปร้อยจ้าง เมื่ออยู่ต่อหน้ากายมายาสูงกว่าร้อยจ้างของเหยียนจิ่ว ร่างกายของเขาก็ดูเล็กจ้อยประดุจมดปลวก ราวกับอีกฝ่ายเพียงเป่าลมใส่ก็สังหารเขาได้อย่างง่ายดาย แต่เขาไม่เพียงไม่เกรงกลัวเหยียนจิ่วแม้แต่น้อย ในแววตายังเต็มไปด้วยความดูแคลนอย่างถึงที่สุด
“ไอ้สวะ เจ้าบอกว่าแค่พลิกฝ่ามือก็ตบบิดาให้ตายได้ บิดาอยากจะเห็นนักว่าใครให้ความกล้าแก่เจ้ามา!”
เซียวฝานเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน
ครืนนน!
วินาทีต่อมา พลังดวงจิตวิญญาณอันหนาแน่นอย่างหาใดเปรียบก็พลุ่งพล่านออกมาจากก้นบึ้งทะเลวิญญาณของเซียวฝาน รวมตัวกันเป็นฝ่ามือยักษ์ไร้รูป ตบลงมายังกายมายาของเหยียนจิ่ว
“อะไรนะ? เจ้านี่มีพลังดวงจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งยิ่งนัก มิน่าเล่าถึงสังหารพวกจื่อคุนได้”