เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 882 ดาวข่ม
“เกิดอะไรขึ้น ทำไมอาการบาดเจ็บของสิ่งมีชีวิตแห่งความมืดตนนั้นยังไม่ฟื้นฟูกลับมาอีก”
ยามนี้ แม้แต่จงเยวี่ยก็ตระหนักถึงจุดนี้ได้ ร่างกายพลันแข็งทื่อราวกับถูกสายฟ้าฟาด กล่าวอย่างไม่อยากจะเชื่อ หากเปลี่ยนเป็นก่อนหน้านี้ สิ่งมีชีวิตแห่งความมืดตนนั้นต่อให้บาดเจ็บสาหัสเพียงใด ก็ยังเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ แต่ตอนนี้ มันกลับล้มลงในหลุมยักษ์ราวกับสุนัขตายตัวหนึ่ง ชักกระตุกและโหยหวนไม่หยุด
นี่แสดงว่าครั้งนี้มันได้รับบาดเจ็บจนยากจะฟื้นฟูจริง ๆ แต่เซียวฝานไม่ใช่ผู้แข็งแกร่งขอบเขตมรรคอย่างชัดเจน ทำไมจู่ ๆ ถึงสามารถทำร้ายสิ่งมีชีวิตแห่งความมืดตนนั้นได้เล่า?
โฮก!
ผ่านไปครู่ใหญ่ สิ่งมีชีวิตแห่งความมืดจึงดิ้นรนลุกขึ้นจากหลุมนั้นในที่สุด เพียงแต่ครั้งนี้ ดวงตาสีโลหิตทั้งสี่ของมันกลับเผยความหวาดกลัวอย่างลึกซึ้ง และไม่กล้าเข้าไปโจมตีเซียวฝานอีก ราวกับพบเจอศัตรูตามธรรมชาติ
“ฮ่าฮ่า! พลังโกลาหลของข้าได้ผลจริง ๆ ตอนนี้ทุกอย่างจบลงได้แล้ว”