เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 547 ยืนนิ่งไม่ไหวติง
“บัดซบ มนุษย์บัดซบผู้นั้นถึงกับสังหารท่านสยงเป่ยและท่านเซี่ยงผิงไปแล้ว”
“ท่านซือสือ ขอท่านโปรดล้างแค้นให้พวกท่านสยงเป่ยด้วยเถิดขอรับ!”
ยามนี้ เผ่าพันธุ์นอกพิภพจำนวนไม่น้อยดวงตาแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน กัดฟันกรอดด้วยความเคียดแค้น
“ฮึ! นึกไม่ถึงว่าไอ้สุนัขตัวนี้จะครอบครองกระบวนท่าสังหารที่ร้ายกาจถึงเพียงนี้ มิน่าเล่าถึงได้โอหังอวดดีปานนี้ แต่พวกเจ้าจงวางใจ มันเริงร่าได้อีกไม่นานหรอก ข้าจะบดกระดูกมันให้เป็นเถ้าถ่านอย่างแน่นอน”
เผ่าอสูรราชสีห์เงินตนนั้นเอ่ยเสียงเย็นเยียบ แววตาเปล่งประกายดุร้ายน่าสะพรึงกลัว ราวกับจะกลืนกินเซียวฝานทั้งเป็น อันที่จริง แม้แต่ตัวมันเมื่อครู่ก็ยังตกตะลึงกับวิชาควบคุมกระบี่ที่เซียวฝานสำแดงออกมา วิชาลับดวงจิตวิญญาณเช่นนี้ กระทั่งเพียงพอที่จะคุกคามมันได้แล้ว