กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 62 กายาสามัญแปดดาว
ฉับ ฉับ! ในชั่วพริบตา ประกายกระบี่สายฟ้าที่เซียวฝานฟันออกไป ก็ตัดกรงเล็บของผู้บัญชาการพยัคฆ์จนขาดสะบั้นสิ้น แม้กระทั่งกายาอสูรที่แข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้าของผู้บัญชาการพยัคฆ์ ก็ยังถูกฟันจนเกิดบาดแผลลึกเห็นกระดูกหลายสาย ร่างลอยละลิ่วกระเด็นถอยหลังไปดั่งว่าวสายป่านขาด
“ไม่ ข้าจะพ่ายแพ้ให้แก่มนุษย์ขอบเขตหลอมกระดูกได้อย่างไรกัน”
ผู้บัญชาการพยัคฆ์เปี่ยมไปด้วยความคับแค้นใจถึงขีดสุด ไม่อาจยอมรับความจริงนี้ได้เลย
ฟึ่บ!
แต่พริบตาถัดมา ประกายกระบี่อันเจิดจ้าสายหนึ่งก็วาบผ่านลำคอ ตัดศีรษะพยัคฆ์ขนาดมหึมาของมันจนขาดกระเด็น ทำให้มันตายตาไม่หลับโดยสิ้นเชิง!
“ลูกแมวก็คือลูกแมว อ่อนแอเกินไปจริง ๆ ข้ายังไม่ได้ออกแรงเลย เจ้าก็ล้มลงไปเสียแล้ว!”