กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 10 ทำลายขีดจำกัด
“เจ้าหนู! มิน่าเล่าเจ้านายของข้าถึงได้รับเจ้าเป็นศิษย์ เจ้ายังพอมีฝีมืออยู่บ้าง มีกลิ่นอายสง่างามของข้าในอดีตอยู่เสี้ยวหนึ่งแล้ว!”
ภายในแขนเสื้อ เต่าขาวกล่าวด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย
“ข้าจะไปเทียบกับท่านผู้เฒ่าไป๋ได้อย่างไร! ท่านน่ะเป็นถึงตัวตนที่แม้แต่อาจารย์ของข้ายังต้องกล่าวชมเชยเลยนะ!”
เซียวฝานยิ้มตาหยีพลางกล่าวเยินยอเต่าขาวต่อไป! ช่วยไม่ได้ กินของเขาแล้วปากอ่อน รับของเขาแล้วมือสั้น! ภายภาคหน้าเขายังต้องพึ่งพาเต่าขาวคอยคุ้มครองอยู่ จึงทำได้เพียงพูดจาขัดกับมโนธรรมเท่านั้น
ยุทธภพไม่ใช่แค่การเข่นฆ่า แต่เป็นเรื่องของน้ำใจไมตรีและการเข้าสังคมต่างหากเล่า!