กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 6 ไร้เทียมทานช่างเดียวดายยิ่งนัก
“ฮ่า ๆ! พรสวรรค์ของข้าไร้ผู้เทียมทานใต้หล้า หากไม่มีความเร็วในการบำเพ็ญเช่นนี้สิถึงจะผิดปกติ!”
เซียวฝานเอ่ยอย่างหลงตัวเองถึงที่สุด ชั่วพริบตาถัดมา เขาก็โคจรกายาโกลาหลอีกครา กลืนกินปราณวิญญาณรอบด้านอย่างละโมบ
……
กาลเวลาผันผ่าน สามวันผ่านพ้นไปโดยไม่รู้ตัว เพียงสามวันเท่านั้น ระดับตบะของเซียวฝานก็ทะลวงจากระดับปราณโลหิตชั้นหนึ่งสู่ระดับปราณโลหิตชั้นสี่ ยิ่งไปกว่านั้น ปราณโลหิตในร่างของเขายังหนาแน่นทรงพลังยิ่ง แข็งแกร่งกว่าผู้บำเพ็ญระดับปราณโลหิตชั้นสี่ทั่วไปหลายเท่าตัว กระทั่งเกือบจะเทียบเคียงยอดฝีมือระดับปราณโลหิตชั้นเก้าได้แล้ว
“สมกับเป็นกายาโกลาหล ช่างวิปริตแท้ ๆ! การท้าประลองข้ามระดับนี่ง่ายดายเหมือนเล่นขายของเลย หากข้าฝึกฝนวรยุทธ์ที่แข็งแกร่งได้สักสองสามวิชา คาดว่าคงไล่ต้อนยอดฝีมือระดับปราณโลหิตชั้นเก้าได้สบาย ๆ!”
เซียวฝานกล่าวอย่างกระหยิ่มยิ้มย่อง ในราชวงศ์ต้าหลิง วรยุทธ์ถูกแบ่งออกเป็นสี่ระดับคือ สวรรค์ ปฐพี ลึกลับ และเหลือง หากฝึกวรยุทธ์สักวิชาจนสำเร็จ พลังรบก็จะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล