กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 1 อาจารย์จักรพรรดินี
“ถอดเสื้อผ้าออกเสีย วันนี้เป็นครั้งสุดท้ายแล้ว”
ณ ส่วนลึกของเขตต้องห้ามฝังแดนสวรรค์ ท่ามกลางสระน้ำแข็งที่ไอหมอกสีขาวลอยอ้อยอิ่ง สตรีในชุดขาวพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย นางมีรูปร่างอรชร ผิวขาวเนียนดุจหยก ใบหน้างดงามล่มเมือง งามหมดจดไร้ที่ติ ราวกับเซียนสาวแห่งวังจันทราจุติสู่โลกมนุษย์!
“ไม่นะอาจารย์ ข้ายังต้องการอีก ความรู้สึกนี้มันสบายเกินไปแล้ว”
ข้างกายสตรีผู้นั้น ชายหนุ่มในชุดดำเอ่ยอย่างอาลัยอาวรณ์ เพื่อช่วยให้เขาปลุกกายาโกลาหลขึ้นมา อาจารย์จึงต้องถ่ายทอดพลังปราณต้นกำเนิดจำนวนมหาศาลเข้าสู่ร่างเขาทุกวัน ความรู้สึกนั้นสุขสบายเสียจนเซียวฝานเคลิบเคลิ้ม แทบไม่อยากให้มันจางหายไป
“เจ้าศิษย์ทรพี เจ้าสบายตัวแล้ว แต่อาจารย์เหนื่อยแทบขาดใจ เจ้ายังมีมโนธรรมอยู่บ้างหรือไม่!”
สตรีอาภรณ์ขาวถลึงตาใส่เซียวฝานอย่างเอาเรื่อง
“อาจารย์ อย่าเพิ่งโกรธสิ ข้าปวดใจนะ ข้าจะถอดเดี๋ยวนี้แหละ!”
เซียวฝานรีบถอดเสื้อตัวบนออกทันที
หึ่ง!