กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 517 ความหวั่นไหวในใจเหลิ่งอู๋เยว่
เหลิ่งอู๋เยว่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ได้ยินน้ำเสียงของมู่รั่วเอ๋อร์ซึ่งปิดบังความน้อยใจไว้ไม่มิด ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนเอ่ยว่า “รั่วเอ๋อร์ ตอนนั้นที่ฉันสร้างซูอวี้ขึ้นมา ก็เพราะอยากมอบอาวุธที่สมบูรณ์แบบให้เธอจริง ๆ แต่ต่อมาเธอก็เห็นแล้วว่า ฉินหานเย่ลงคาถาตรึงวิญญาณไว้บนตัวเธอ เราไม่มีทางใช้เธอได้อีก ฉันถึงได้หาร่างของเสี่ยวมั่วมาให้เธอ”
ตอนเหลิ่งอู๋เยว่พูดเช่นนี้ เห็นได้ชัดว่าเขาคิดว่าตนเองไม่มีอะไรต้องละอายใจ แต่มู่รั่วเอ๋อร์กลับหัวเราะเยาะ ราวกับได้ยินเรื่องตลกใหญ่โตอะไรสักอย่าง