กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 499 คุณต้องการอะไรกันแน่
พอได้ยินคำพูดของฉินหานเย่ ฉันก็เงียบไปอีกครั้งอย่างอดไม่ได้
ฉันไม่คิดเลยว่าหลังจากฉันจากไปเมื่อห้าปีก่อน ฉินหานเย่จะยังคงเป็นห่วงความปลอดภัยของฉัน และตามหาตัวแมลงกู่ต่อไป
ฉันมองฉินหานเย่ ดวงตาพลันไหววูบด้วยความซาบซึ้ง “ฉินหานเย่ ถ้าทุกอย่างที่พูดมาเป็นเรื่องจริง ฉันก็ขอบคุณคุณ ขอบคุณที่อย่างน้อยคุณไม่เคยคิดจะฆ่าลูกของเราสองคน ขอบคุณที่อย่างน้อยยังเหลือความทรงจำดี ๆ ระหว่างเราไว้บ้าง”