กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 489 คุณรู้ได้อย่างไร
ตอนนี้ฉันกำลังใช้มนตร์คาถาตามรอย ซึ่งสามารถระบุตำแหน่งของเสี่ยวซวี่ได้
แต่ไม่คิดเลยว่าหลังยันต์อาคมลอยขึ้นไปในอากาศ มันจะแตกเป็นเสี่ยง ๆ แล้วค่อย ๆ ร่วงลงพื้นทันที
พอเห็นยันต์อาคม ฉันก็ชะงักไป อาจารย์ที่อยู่ข้าง ๆ เพิ่งได้สติกลับมาเช่นกัน เขาขมวดคิ้วแล้วพูดว่า “แย่แล้ว พวกเราลืมไปว่าเสี่ยวซวี่ยังมีมนตร์คาถาที่เหลิ่งอู๋เยว่ใช้พรางร่องรอยติดตัวอยู่”
พอได้ยินเช่นนั้น ใจฉันก็หล่นวูบ
จริงด้วย ตอนนั้นเพื่อป้องกันไม่ให้ฉินหานเย่ตามหาฉันกับเสี่ยวซวี่เจอ ฉันให้เหลิ่งอู๋เยว่ร่ายมนตร์คาถาพรางร่องรอยใส่ร่างของเราทั้งคู่