กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 485 กลิ่นอายของมู่รั่วเอ๋อร์
ผู้หญิงที่อยู่บนบันไดหน้าตาไม่ได้งดงามถึงขั้นไร้ที่ติ แต่กลับมีเสน่ห์เย้ายวนชวนหลงใหลทั่วทั้งร่าง เพียงมองแวบเดียวก็ยากจะละสายตา ราวกับความยั่วยวนของเธอซึมลึกถึงกระดูก
เดิมทีเหอหย่วนเซิงกำลังโกรธและพูดอะไรบางอย่างกับหวังต้าหู่อยู่ แต่พอเห็นเสี่ยวอิ๋งเข้า ดวงตาทั้งคู่ของเขาก็ราวกับถูกตรึงไว้กับเธอ ไม่อาจละไปไหนได้เลย
“มาแล้ว มาแล้ว” เขารีบตอบด้วยสีหน้าหลงใหล “ฉันจะขึ้นไปเดี๋ยวนี้”
พูดจบเขาก็รีบเดินขึ้นบันไดไป หวังต้าหู่เห็นแล้วก็ร้อนใจ
“เดี๋ยวก่อน พี่เหอ!”