กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 476 อาการบาดเจ็บของเขาเป็นอย่างไร
“ฉันไม่เป็นไร” ฉันพูดเสียงเบา “แค่คิดไม่ถึงว่าเขาจะไร้หัวใจได้ถึงขนาดนี้”
ฉันไม่ได้เอ่ยชื่อฉินหานเย่ออกมาตรง ๆ แต่เหลิ่งอู๋เยว่เข้าใจชัดเจนว่าฉันพูดถึงใคร เขาไม่ได้พูดอะไรต่อ เพียงเอ่ยว่า “ฉันจะขังรั่วเอ๋อร์ไว้ให้ดี จะไม่ปล่อยให้เธอฆ่าดวงวิญญาณตามอำเภอใจอีก”
ฉันพยักหน้าเบา ๆ ในเวลานี้ฉันไม่มีแรงใจจะไปสนใจเรื่องของมู่รั่วเอ๋อร์แล้วจริง ๆ
เหลิ่งอู๋เยว่พามู่รั่วเอ๋อร์จากไปอย่างรวดเร็ว ส่วนอาจารย์ก็พาฉันกลับบ้าน