กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 474 ท่าทีของฉินหานเย่
คราวนี้ฉันก้มลงมองมู่รั่วเอ๋อร์บนพื้น เธอพูดไม่ได้และขยับตัวไม่ได้เพราะฤทธิ์ของยันต์อาคม แต่ยังคงจ้องฉันอย่างดุดัน ฉันก้าวเข้าไปฉีกยันต์อาคมที่ปิดปากเธอออก เธอจึงพูดได้
ฉันถามเสียงเย็นว่า “มู่รั่วเอ๋อร์ เธอบ้าไปแล้วหรือ? เธอก็รู้อยู่แก่ใจว่าเหลิ่งอู๋เยว่ดีกับเธอแค่ไหน ทำไมยังทำกับเขาแบบนี้?”
“ดีกับฉันหรือ?” มู่รั่วเอ๋อร์หัวเราะเยาะ “ถ้าเขาดีกับฉันจริง ก็ไม่ควรขัดขวางฉันไม่ให้กลืนกินผีอาฆาต เขารู้อยู่แล้วว่าถ้าเป็นแบบนี้ก็เท่ากับส่งฉันไปตาย!”