กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 431 เห็นอะไรเข้า
ฉันได้ยินคำพูดของกู้หยวนเซิงแล้วชะงักไปทั้งตัว จากนั้นก็อดขมวดคิ้วเล็กน้อยไม่ได้
“มีชีวิตขึ้นมาเหรอ หมายความว่ายังไง”
กู้หยวนเซิงกลืนน้ำลาย ใบหน้ากลมดูมีสง่าราศีแต่เดิม ตอนนี้กลับซีดลงเพราะความกลัว ฉันได้ยินเขาพูดเสียงสั่น
“ก็เครื่องกระดาษกงเต๊กพวกนั้นกลายเป็นของจริงขึ้นมา กลายเป็นสิ่งมีชีวิตน่ะสิ! ตำหนักกับบ้านที่ทำจากกระดาษกลายเป็นตำหนักกับบ้านหรูหราสวยงามจริง ๆ ทั้งยังมีแสงไฟส่อง ส่วนวัวม้ากระดาษกับคนตัวเล็ก ๆ พวกนั้นก็มีชีวิตขึ้นมาด้วย คุณจินตนาการออกไหม ถ้าผมเห็นเข้ากลางดึกแบบนั้น คงตกใจตายแน่”
พอได้ยินเช่นนี้ ในที่สุดฉันก็เข้าใจแล้ว