กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 420 มีดสั้นเยือกแข็ง
พอคิดถึงตรงนี้ ฉันก็ยิ้มเยาะตัวเอง
เมื่อก่อนฉันเคยคิดว่าฉินหานเย่ชอบฉันมากแค่ไหน ตอนนี้ดูแล้วก็ไม่ได้เป็นอย่างนั้นเลย อย่างน้อยเขาก็ไม่เคยดื่มสุราเพื่อฉัน
เป็นเช่นนั้นจริง ๆ ตั้งแต่ต้นจนจบฉันก็เป็นแค่เงาและตัวแทนของมู่รั่วเอ๋อร์เท่านั้น
ของเลียนแบบย่อมเทียบกับตัวจริงไม่ได้ตลอดไป
ความเจ็บแปลบสายหนึ่งแล่นผ่านใจ แต่ฉันก็รีบกดความรู้สึกแปลกประหลาดนั้นลงไป
ช่างเถอะ ซูอวี้ อย่ามัวคิดเรื่องไร้สาระพวกนี้เลย
ฉินหานเย่เมาไม่ใช่หรือ สวรรค์กำลังช่วยฉันอยู่ชัด ๆ มอบโอกาสที่หาได้ยากยิ่งให้ฉัน