กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 415 พลิกฟ้าพลิกแผ่นดินตามหาคุณ
ฉันได้ยินเสี่ยวฉิงพูดแล้วก็อดยิ้มไม่ได้
ฉันรู้ว่าเสี่ยวฉิงตอนนี้คงกำลังสับสนอยู่บ้าง ด้านหนึ่งฉันกำชับเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าอย่าเปิดเผยข่าวที่ฉันกลับเมืองไห่เฉิง แต่อีกด้านตัวฉันเองกลับเดินอวดโฉมไปตามถนนใหญ่โดยไม่ปิดบังอะไรเลย ราวกับไม่กลัวว่าจะมีใครจำได้
“เรื่องนี้คุณไม่ต้องกังวล” ฉันยกกาแฟในมือขึ้นจิบ ก่อนเอ่ยเสียงเรียบ “ฉันใช้มนตร์พรางตาแล้ว ถ้าฉันไม่ต้องการ ก็ไม่มีใครมองเห็นใบหน้าฉันได้ชัด”
ใช่ ตั้งแต่เมื่อวานที่บ้านตระกูลกู้ ฉันพบว่าอนุภรรยาลู่จำฉันได้ ฉันก็ระมัดระวังตัวขึ้นมาก