กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 412 ยังอดหวาดผวาไม่ได้
ก่อนออกจากบ้าน ฉันกับอาจารย์เตรียมการไว้อย่างรัดกุมแล้วแท้ ๆ แต่ฉันไม่เคยคิดเลยว่าเสี่ยวซวี่จะยังตกเป็นเป้าของปีศาจได้
อีกอย่าง ปีศาจลวงตัวนั้นดูแล้วพลังบำเพ็ญเพียรก็ไม่ได้สูง ตามหลักแล้วมันไม่มีทางทำลายค่ายกลป้องกันที่ฉันทิ้งไว้ตรงประตูได้ แล้วมันจับเสี่ยวซวี่ที่อยู่ในห้องได้อย่างไรกัน?
พอได้ยินฉันพูด เสี่ยวซวี่ก็หลุบตาลงอย่างละอายใจ “ครับ ก่อนหน้านี้ผมรอแม่กับอาจารย์ทวดอยู่ในห้องตลอด ต่อมาผมได้ยินเสียงแม่มาจากนอกประตู”
“เสียงฉันเหรอ?”