กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 387 อย่าเพ้อฝันไปเลย
“รั่วเอ๋อร์!” เหลิ่งอู๋เยว่ตวาดเสียงเข้ม แววตาฉายความไม่พอใจอย่างชัดเจน “เธอรู้ไหมว่ากำลังพูดจาเหลวไหลอะไรอยู่?”
ไม่ใช่แค่เหลิ่งอู๋เยว่ที่ไม่พอใจ ฉันได้ยินมู่รั่วเอ๋อร์พูดแบบนี้ก็ขมวดคิ้วแน่น รู้สึกว่าเธอกำลังพูดจาเหลวไหล
เหลิ่งอู๋เยว่ชอบฉันงั้นหรือ? เป็นไปได้ยังไง?
สำหรับเขาแล้ว ฉันก็คงเป็นแค่ดวงวิญญาณที่เขาสร้างขึ้นมาเท่านั้น ถ้าเขาชอบฉันจริง ก่อนหน้านี้จะเอาฉันเป็นภาชนะดวงวิญญาณที่ใช้คืนชีพมู่รั่วเอ๋อร์ได้ยังไง?