กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 383 เด็กสาวอีกคน
พอคิดถึงตรงนี้ ฉันก็ยกมือขึ้นอย่างสั่นเทา เอื้อมไปแตะแก้มทารก ทารกน้อยเพิ่งพบฉันเป็นครั้งแรกแท้ ๆ แต่ไม่รู้ทำไมเธอถึงไม่มีท่าทีหวาดกลัวหรือแปลกหน้ากับฉันเลย
ตรงกันข้าม พอเห็นฉันเธอก็หัวเราะคิกคัก แล้วยื่นมือมาคว้านิ้วฉันไว้ ทันทีที่สัมผัสนุ่มนิ่มหอมกลิ่นน้ำนมส่งผ่านจากนิ้วมือ ฉันก็รู้สึกว่าหัวใจทั้งดวงละลายไปหมด
“คุณ…” ฉันเงยหน้ามองเหลิ่งอู๋เยว่ด้วยสีหน้าซับซ้อนเล็กน้อย “คุณรู้เรื่องที่แม่กลับชาติมาเกิดตั้งแต่เมื่อไร?”
“รู้มาตั้งแต่แรก” เหลิ่งอู๋เยว่ตอบ “หรือพูดให้ถูกก็คือ ฉันเฝ้าติดตามการกลับชาติมาเกิดของแม่เธอมาตลอด”