กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 374 ต้องสืบให้รู้เรื่อง
ผิวของฉันไม่ได้เนียนใสเปล่งประกายอีกต่อไป แต่กลับมาเป็นฉันที่ปกติได้เพียง 5 คะแนน
เมื่อเห็นความงามที่เพิ่งได้มาอย่างกะทันหันหายไป ฉันกลับไม่ได้รู้สึกผิดหวังแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม ทั้งตัวกลับผ่อนคลายลงอย่างสิ้นเชิง
ฉันทรุดนั่งลงบนเก้าอี้ กดหว่างคิ้วแน่น แล้วค่อย ๆ จัดระเบียบความคิดยุ่งเหยิงในหัว
ฉันครุ่นคิดอยู่นาน ในที่สุดก็เรียบเรียงความคิดที่กระจัดกระจายเหล่านั้นได้ ราวกับไข่มุกที่สายขาด ค่อย ๆ ร้อยกลับเข้าไปใหม่ทีละเม็ด เชื่อมโยงทุกเรื่องเข้าด้วยกัน
ในที่สุดตอนนี้ฉันก็อธิบายความลับของหงจวง รวมทั้งเรื่องประหลาดที่เกิดขึ้นกับตัวเองได้ทั้งหมดแล้ว