กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 354 เขาเข้าใจหัวใจตัวเองหรือไม่
เมื่อได้ยินมู่รั่วเอ๋อร์พูดเช่นนั้น เหลิ่งอู๋เยว่ก็มองเธอแวบหนึ่ง ก่อนหันหลังเดินออกจากห้องไป
ในห้องจึงเหลือเพียงฉันกับมู่รั่วเอ๋อร์สองคนทันที
ฉันมองมู่รั่วเอ๋อร์อย่างเย็นชา สีหน้าไร้อารมณ์ “มู่รั่วเอ๋อร์ คุณอยากคุยอะไรกับฉันกันแน่?”
แต่มู่รั่วเอ๋อร์ไม่ได้รีบร้อนจะพูดกับฉัน เธอเพียงหยิบกระถางกำยานบนโต๊ะขึ้นมา แล้วค่อย ๆ ปรุงเครื่องหอม
ฉันรู้ว่าเธอกำลังปรุงเครื่องหอม นี่ดูเหมือนจะเป็นทักษะที่เด็กสาวในสมัยโบราณทุกคนต้องเรียนรู้
เธอปรุงอย่างไม่รีบร้อน นิ้วเรียวขาวสวยดุจต้นหอม ดูสง่างามราวกับเป็นคนละโลกกับฉัน