กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 342 คุณได้กลิ่นอะไร
ฉันมองเงามายาของฉินหานเย่ตรงหน้าแล้วแทบโมโหจนตาย
ตามหลักแล้วเงามายาไม่ควรเป็นภาพที่งดงามหรอกหรือ?
อย่างเงามายาของแม่เมื่อคืน ก็พูดให้กำลังใจฉัน ทำให้ฉันหลับได้อย่างสบายใจ
ทำไมเงามายาของฉินหานเย่ถึงได้น่ารำคาญขนาดนี้ แถมยังไม่ยอมให้ฉันนอนดี ๆ อีก?
“ทำไมเงามายาของคุณถึงไม่รู้ความเลย?” ฉันนึกแล้วก็อดบ่นใส่เงามายาตรงหน้าไม่ได้ “เป็นแค่เงามายาแท้ ๆ ยังมาหยิกแก้มฉันอีก! รู้ไหมว่าหยิกแล้วเจ็บมาก?”
ฉันเพิ่งจะเริ่มบ่น แต่พูดไปได้ครึ่งเดียวก็รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง