กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 336 คืนเข้าหอที่มาช้า
พอฉันตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ก็ไม่รู้ว่าผ่านไปกี่วันแล้ว ฉันลุกขึ้นนั่งและรู้สึกหิวขึ้นมาในท้องน้อย
ยังไม่ทันได้คิดว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไร ก็ได้ยินเสียงคุ้นเคยของฉินหานเย่ดังข้างหู “ตื่นแล้วหรือ”
ฉันเงยหน้าขึ้น ก็เห็นฉินหานเย่นั่งอยู่ข้างเตียง ผมยาวสีขาวทั้งศีรษะ เขามองฉันอย่างเป็นห่วงอยู่บ้าง “ร่างกายรู้สึกเป็นอย่างไรบ้าง”
ฉันหลับตาลง แล้วรวบรวมพลังวิญญาณในท้องน้อยทันที
ใช่แล้ว ตั้งแต่เริ่มบำเพ็ญเพียร ฉันก็ค่อย ๆ รู้สึกว่ามีกระแสอุ่นสายหนึ่งอยู่ในจุดตันเถียน ต่อมาฉินหานเย่ถึงบอกฉันว่านั่นคือพลังวิญญาณของฉัน