กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 308 ไปตระกูลฉิน
เมื่อเผชิญกับเสียงโวยวายของแม่ฉิวลี่ลี่ สีหน้าพ่อบ้านจางกลับไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย เขาเพียงยิ้มเสแสร้งแล้วพูดอย่างไม่ทุกข์ร้อน
“ขออภัยครับคุณนาย ผมคิดว่าคุณคงเข้าใจว่าการที่คุณชายของเราถูกใจลูกสาวคุณเป็นบุญวาสนาใหญ่หลวงที่ครอบครัวคุณสั่งสมมา หวังว่าคุณจะรีบรับสินสอดพวกนี้ แล้วรีบส่งคุณหนูฉิวมาให้พวกเรา ไม่อย่างนั้นก็อย่าหาว่าคุณชายของเราไม่เกรงใจ”
“คุณ…คุณ…” แม่ฉิวลี่ลี่ที่อยู่ข้าง ๆ ได้ยินแล้วโกรธจนแทบเป็นลม สุดท้ายฉันต้องเอื้อมมือไปประคองเธอไว้
ฉันเงยหน้ามองพ่อบ้านจางตรงหน้า แล้วเอ่ยเรียบ ๆ