กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 287 คาถามองเห็นวิญญาณ
ทันทีที่ได้ยินเสียงฉินหานเย่ หัวใจฉันก็เต้นแรงขึ้นมาอีกครั้งอย่างห้ามไม่อยู่
ฉันจับมือนั้นไว้อย่างเหม่อลอย แล้วไม่นานก็ถูกเขาประคองลงจากเกี้ยว
เมื่อเข้าใกล้ฉินหานเย่และได้กลิ่นหอมเย็นอันคุ้นเคยของดอกเหมยจากตัวเขา ฉันถึงได้อดเอ่ยเสียงเบาไม่ได้
“ฉินหานเย่ คุณทำอะไรน่ะ?”
“แน่นอนว่าฉันกำลังชดเชยความสะเพร่าก่อนหน้านี้” เสียงทุ้มต่ำของฉินหานเย่ดังขึ้นข้างหู “ขอโทษนะ ก่อนหน้านี้ฉันไม่ได้คิดถึงความรู้สึกของเธอ แต่งงานกับเธอเข้าตระกูลฉินอย่างง่ายดายเกินไป วันนี้ฉันจะจัดงานแต่งชดเชยให้เธอ ดีไหม?”