กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 280 เรียนวิชาอาคม
ได้ยินฉินหานเย่พูด ฉันก็พยักหน้าเห็นด้วยโดยไม่รู้ตัว
เป็นอย่างนั้นจริง ๆ ตลอดมาฉันรู้สึกว่าตัวเองอ่อนแอเกินไป ทุกครั้งที่เจอภูตมารหรือผีสาง ฉันทำได้แค่พึ่งฉินหานเย่ให้ช่วย แม้แต่ความสามารถที่จะถ่วงเวลาไว้สักนิดก็ยังไม่มี
ที่จริงฉันก็อยากเรียนวิชาอาคมมาตลอด แต่ไม่รู้ว่าจะเริ่มจากตรงไหน อีกทั้งยังไม่กล้าไปรบกวนฉินหานเย่ ตอนนี้ฉินหานเย่เป็นฝ่ายเสนอขึ้นมาเอง ฉันย่อมยินดีไม่มีอะไรจะยิ่งกว่า
“เริ่มจากมนตร์ตรึงกายง่าย ๆ ก่อนแล้วกัน”