กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 270 คืนให้คุณ
ฉินหานเย่ขมวดคิ้ว กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ฉันกลับเอ่ยขึ้นมาก่อน
“พูดถึงกำไลศิลาดวงใจนี่แล้ว” จู่ ๆ ฉันก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงพยายามถอดกำไลที่ข้อมือออก “สถานะของฉันตอนนี้ไม่เหมาะจะสวมกำไลศิลาดวงใจของคุณไว้จริง ๆ คืนให้คุณดีกว่า”
จริงด้วย ก่อนหน้านี้ฉันลืมไป แต่ตอนนี้พอนึกขึ้นมาได้ ฉันถึงเข้าใจว่าการที่ฉันสวมสร้อยศิลาดวงใจเส้นนี้ไว้มันไม่เหมาะสมขนาดไหน
ฉินหานเย่คงไม่เข้าใจความรู้สึกระหว่างมนุษย์ จึงไม่รู้ว่าสร้อยศิลาดวงใจนี้มีคำมั่นสัญญาและความหมายมากมายเพียงใด