กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 267 ข่าวฉาว
พอพูดจบ ฉินหานเย่ก็จากไปโดยไม่หันกลับมา ส่วนฉันยังคงยืนนิ่งอยู่กับที่
กำไลศิลาดวงใจ
ฉันก้มหน้ามองกำไลบนข้อมือ
ใช่แล้ว ฉันเกือบลืมไปเลยว่าฉินหานเย่เคยมอบกำไลศิลาดวงใจวงนี้ให้ฉัน
ที่ฉินหานเย่มอบกำไลศิลาดวงใจให้ฉัน ที่จริงก็เท่ากับเอาชีวิตของตัวเองมาไว้ในมือฉัน คำมั่นสัญญาอันยิ่งใหญ่นี้เคยทำให้ฉันดีใจและหวั่นไหวมากเพียงใด
แต่ตอนนี้เมื่อเห็นกำไลศิลาดวงใจวงนี้ ฉันกลับรู้สึกขมขื่นไปทั้งใจ
จู่ ๆ ก็รู้สึกเจ็บแปลบที่หัวเข่า ฉันก้มหน้าลงถึงได้เห็นว่าขาของฉันมีแผลถลอกจากตอนขัดขืนพวกอันธพาลเมื่อครู่นี้