กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 255 สังหารหมู่
วันต่อมา ฉินหานเย่มารักษาบาดแผลให้ฉันตามปกติ ส่วนฉันก็จุดเครื่องหอมที่มียาพิษอีกครั้ง
ใช่แล้ว นี่เป็นทางถอยทางเดียวของฉัน
ต่อให้ฉันจะหวั่นไหวต่อปีศาจจิ้งจอกตรงหน้าคนนี้แล้ว ต่อให้ไม่อยากทำร้ายเผ่าจิ้งจอกผู้บริสุทธิ์จริง ๆ แต่คนที่ฉันยิ่งทำร้ายไม่ได้คือศิษย์พี่ ผู้เติบโตมาด้วยกันและพึ่งพากันมาตั้งแต่เด็ก
เพราะฉะนั้นฉันจึงทำได้เพียงวางยาพิษ
แต่ถึงจะตัดสินใจแน่วแน่ในใจแล้ว ฉันก็ยังลังเลและทำใจไม่ได้ครั้งแล้วครั้งเล่า
บางครั้งฉันก็จุดเครื่องหอม บางครั้งก็ไม่จุด