กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 217 เรื่องราวของอาอวิ๋น
คำถามของฉินหานเย่ถามแทนใจฉันออกมาตรง ๆ
ที่จริงก่อนหน้านี้ ตอนเห็นเงือกตนนี้ที่ตลาดภูตผี ฉันก็รู้สึกแปลกใจแล้ว
ทั้งที่นางร้องเพลงได้ แล้วเหตุใดถึงยอมให้คนของตลาดภูตผีจับตัวมาแต่โดยดี ตั้งแต่ต้นจนจบก็ไม่คิดจะใช้เสียงเพลงสร้างภาพลวงตาเพื่อปกป้องตัวเองหรือหลบหนีเลย
เมื่อได้ยินคำถามของฉินหานเย่ เงือกตนนั้นกลับแค่แค่นเสียงเย็นชา ดูเหมือนไม่คิดจะตอบเลยสักนิด
เห็นเงือกตนนั้นมีท่าทีเช่นนี้ ฉินหานเย่ก็หัวเราะเย็นชา “ปากแข็งดีนี่”
พูดจบ ฉินหานเย่ก็ยกมือขึ้นฉับพลัน แส้สีเงินที่พันอยู่รอบตัวเงือกตนนั้นก็รัดแน่นขึ้นในพริบตา
“อ๊า!”