กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 201 ฉันชอบเขา
ใช่แล้ว จนถึงวินาทีนี้ฉันถึงได้ค้นพบว่าไม่อาจปฏิเสธความรู้สึกที่มีต่อฉินหานเย่ได้
ฉันเริ่มมีใจให้ฉินหานเย่ตั้งแต่เมื่อไรกันนะ
บางทีฉันอาจหวั่นไหวไปแล้วตั้งแต่ตอนที่เขาช่วยฉันให้พ้นอันตรายครั้งแล้วครั้งเล่า
หรือบางทีทุกครั้งที่ฉันผิดหวังและเสียใจ เขาคอยอยู่เคียงข้างฉันเสมอ ฉันก็หวั่นไหวไปแล้ว
เพราะมีใจให้เขา ตอนที่ฉันคิดว่าเทพวารีซึ่งต้องการเอาชีวิตฉันคือฉินหานเย่ ฉันถึงได้เสียใจขนาดนั้น
เพราะมีใจให้เขา ตอนที่ฉินหานเย่สวมกำไลศิลาดวงใจให้ฉัน ฉันถึงได้ซาบซึ้งขนาดนั้น