กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 198 เธอรู้จักอายบ้างไหม
เป็นจูบที่เอาแต่ใจและทรงอำนาจอย่างยิ่ง ราวกับจะชิงลมหายใจทั้งหมดของฉันไป พร้อมบุกยึดดินแดนในริมฝีปากของฉัน
ไม่นานฉันก็แทบหายใจไม่ออกเพราะถูกจูบ ฉินหานเย่ถึงยอมปล่อยริมฝีปากฉัน
แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาจะปล่อยฉันไป
ริมฝีปากร้อนผ่าวของเขาเลื่อนลงมาตามคางอย่างรวดเร็ว ก่อนแนบลงบนลำคอซึ่งเป็นจุดอ่อนไหวที่สุดของฉัน
ฉันสะท้านไปทั้งตัว แทบจะผลักเขาออกไปตามสัญชาตญาณ
แต่ฉินหานเย่เหมือนเดาท่าทีฉันได้ตั้งแต่แรก มือเดียวของเขาก็รวบมือทั้งสองข้างฉันไว้เหนือศีรษะแล้วกดตรึงไว้