กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 189 ถึงเวลาคิดบัญชีแล้ว
แส้ยาวสีเงินแหวกอากาศเข้ามา พร้อมจิตสังหารเฉียบคม ดูท่ากำลังจะฟาดถูกลำคอขาวผ่องของชายคนนั้นอยู่แล้ว
ในช่วงเวลาคับขันเช่นนี้ ชายคนนั้นกลับถอยหลังอย่างคล่องแคล่ว หลบแส้เงินได้ฉิวเฉียด!
แต่เพราะถอยเร็วเกินไป มือของเขาจึงเผลอคลายออกจากตัวฉัน
ฉันร่วงหล่นจากที่สูงในทันที!
ลมแรงหวีดหวิวข้างหู การตกลงมาอย่างรวดเร็วทำให้หัวใจฉันแทบกระดอนออกมาจากลำคอ ในตอนนั้นเอง—
เงาร่างสีดำสนิทพุ่งผ่านไป เสี้ยววินาทีถัดมา กลิ่นหอมดอกเหมยอันเย็นสดชื่นก็โชยมา ฉันร่วงลงสู่อ้อมกอดที่คุ้นเคย
ฉันชะงัก เงยหน้าขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อ แล้วก็เห็นใบหน้าหล่อเหลาทว่าเย็นชาของคนตรงหน้า