กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 182 สายโทรศัพท์ประหลาด
ฉันเห็นฮูหยินผู้เฒ่าที่อยู่นอกหน้าต่างไม่ได้จากไปเลย เธอยังคงหมอบอยู่บนพื้น แต่คราวนี้ไม่ได้ใช้หัวโขกประตูของฉันอีก
ตรงกันข้าม เธอกำลังถืออะไรบางอย่างไว้ในมือ แล้วยัดเข้าปากสุดแรง แวบแรกฉันยังดูไม่ออกว่ามันคืออะไร จนเพ่งมองดี ๆ ถึงเห็นว่าสิ่งที่อยู่ในมือเธอเป็นหนูตายหลายตัว
เธอหยิบหนูตายยัดเข้าปากไม่หยุด เลือดของหนูไหลเปื้อนฟันและซอกฟันของเธอ ภายใต้แสงจันทร์เย็นเยียบ ภาพนั้นชวนให้คลื่นไส้จนแทบทนดูไม่ได้
“อ้วก!”
ฉันกลั้นไม่ไหว หันหลังวิ่งไปอาเจียนข้างถังขยะในห้อง
น่ากลัวเกินไปแล้ว!