กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 179 เสียงเคาะประตูยามดึก
ฮูหยินผู้เฒ่าตระกูลฉินตรงหน้าดูมีอายุมากแล้ว ราวเจ็ดสิบปี ผมขาวโพลน เสื้อผ้าที่สวมกลับหรูหรามาก
แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังปิดบังความชราร่วงโรยไม่มิด ร่างทั้งร่างของเธอหดงอ นั่งอยู่บนตั่ง คาบกล้องยาสูบไว้ในปาก สูบช้า ๆ ทีละคำ
ควันจากกล้องยาสูบลอยคลุ้งไปทั่ว ทำให้ใบหน้าที่เต็มไปด้วยริ้วรอยของเธอพร่าเลือนจนมองไม่ชัด
“มาแล้วหรือ” หญิงชราเอ่ย เสียงแหบพร่าไม่ต่างกัน เธอยกมือขึ้นโบกเรียกฉันช้า ๆ “มา เข้ามาให้ยายแก่คนนี้ดูหน่อย”
ฉันอดเหลือบมองป้าหวังที่อยู่ข้าง ๆ ไม่ได้ ป้าหวังพยักหน้าให้กำลังใจ ฉันจึงเดินเข้าไปหา