กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 164 ความจริงของคดีฆาตกรรมต่อเนื่อง
ฉันยังไม่ทันได้คิดให้ละเอียด ก็ได้ยินฟู่หลิงพูดต่อ—
“เธอสอนวิธีถลกหนังคนแล้วเอามาสวมให้ฉัน แถมยังพาฉันไปฆ่าขอทานหญิงคนหนึ่ง แล้วเปลี่ยนไปใส่หนังของเธอ” เมื่อนึกถึงการเปลี่ยนหนังครั้งแรก ฟู่หลิงก็มีสีหน้าตื่นเต้น “ตั้งสิบปีเชียวนะ! ในที่สุดฉันก็ได้เห็นร่างกายตัวเองที่ไม่มีรอยน่ากลัวพวกนั้นแล้ว! พวกเธอนึกไม่ออกหรอกว่าตอนนั้นฉันดีใจแค่ไหน!”
“เพราะอย่างนั้นเธอถึงเริ่มฆ่าคนไม่หยุดงั้นเหรอ?” ฉันถามเสียงเย็น “เพราะหนังคนจะเน่าเสีย?”
ความยินดีบนใบหน้าของฟู่หลิงแข็งค้างไป