กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 142 เจ้าสาวของเทพวารี
กู้เหิงพาฉันหลบเข้าไปในตรอกข้าง ๆ อย่างเงียบเชียบ แล้วมองออกไป พอฉันย่อตัวลง ก็ได้ยินคุณฟู่เอ่ยเสียงเย็นว่า “ถึงเวลาแล้วหรือยัง”
“ใกล้แล้ว”
“งั้นก็รีบลงมือเถอะ”
คนรับใช้ชายหลายคนวางกระสอบลงแล้วเปิดออก ข้างในเป็นฟู่จิ่วจริง ๆ ด้วย!
ตอนนี้ฟู่จิ่วถูกมัดทั้งตัว มีผ้ายัดอยู่ในปาก ขอบตาแดงก่ำ กำลังดิ้นรนราวกับเสียสติ
ฮูหยินฟู่ย่อตัวลง ถอดสร้อยทองจากคอแล้วสวมให้ฟู่จิ่ว ก่อนพูดทั้งน้ำตา “ลูกเอ๋ย อย่างไรเสียลูกก็เกิดจากเนื้อจากตัวแม่ เราเป็นแม่ลูกกันแท้ ๆ แต่แม่กลับทำผิดต่อเจ้า เพื่อครอบครัวนี้ ลูกก็ไปอย่างสงบเถอะ”