กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 126 บำรุงส่วนที่เธอขาด
วันรุ่งขึ้น
ตอนฉันตื่นขึ้นมา ก็รู้สึกแค่ว่าปวดหัวแทบระเบิด
ฉันฝืนลุกขึ้นนั่ง ถึงเพิ่งรู้ว่าฉินหานเย่ไม่อยู่ในห้อง ฉันนอนอยู่บนเตียงคนเดียว ส่วนชุนอิงยืนอยู่ข้างเตียง มองฉันด้วยสีหน้าแปลกประหลาดมาก
แต่ฉันไม่มีอารมณ์จะมานั่งเดาสีหน้าของชุนอิง แค่ขมับพลางเอ่ยอย่างยากลำบาก “ฉันเป็นอะไรไป ทำไมปวดหัวขนาดนี้…”
ความทรงจำเมื่อวานหลั่งไหลเข้ามาในหัวเหมือนกระแสน้ำ
ใช่แล้ว ฉันถูกโม่อวี้หลิงกับซ่งซินเอ๋อร์วางแผนเล่นงาน ถูกตาแก่ฝรั่งที่ชื่อเก๋อเกาเล่อกรอกเหล้าให้ตั้งเยอะ โชคดีที่ฉินหานเย่มา เขาพาฉันกลับบ้าน…
แล้วหลังจากนั้นล่ะ
หลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้น
ฉันเหมือนจะอาเจียนด้วยหรือเปล่า