กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 124 ฉันคือสามีของเธอ
เป็นชายร่างสูงโปร่งคนหนึ่ง
เขาสวมเครื่องแบบทหารสีดำ รูปร่างสูงใหญ่สง่างาม ใบหน้าถูกแสงเรืองรองบดบังจนมองไม่ชัดในชั่วขณะ แต่พอเห็นเค้าโครงหล่อเหลาอยู่ราง ๆ
เขาก้าวเข้ามาทีละก้าว รองเท้าบูตทหารสีดำกระทบพื้น—
ตึก ตึก ตึก
ทั้งที่ยังมองหน้าไม่ชัดแท้ ๆ แต่แค่เสียงฝีเท้ากลับทำให้รู้สึกถึงแรงกดดันอันหนักหน่วงอย่างน่าประหลาด
แม้แต่เก๋อเกาเล่อที่กำลังโกรธเกรี้ยวอยู่เมื่อครู่ก็ยังชะงักไป
ดูเหมือนเขาจะจำเครื่องแบบทหารกับกระดุมแขนเสื้อสีเงินของอีกฝ่ายได้ ใบหน้าอวบอ้วนสั่นระริกขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่
“เดี๋ยวก่อน นี่มัน…”