กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 119 ทำซูอวี้บาดเจ็บ ก็ต้องตาย
“ฉัน…” ฉันพูดอะไรไม่ออกไปชั่วขณะ
พูดตามตรง ฉันก็โกรธมากที่ฉงรั่วสุ่ยคิดจะใช้ฉันคืนชีพให้ไป๋หว่านอิ๋ง
แต่ถึงอย่างไรนั่นก็เป็นชีวิตคน พอเห็นฉินหานเย่กำลังจะฆ่าคน ฉันก็ยังอยากห้ามเขาตามสัญชาตญาณ
ฉันกำลังไม่รู้ว่าจะพูดอย่างไรดี จู่ ๆ พ่อบ้านหลัวก็วิ่งหอบแฮก ๆ ตามเข้ามา พอเข้าประตูมาเห็นฉินหานเย่กำลังบีบคอฉงรั่วสุ่ย เขาก็ชะงักไปก่อน จากนั้นจึงเห็นยาสีแดงเม็ดหนึ่งที่หล่นจากมือฉงรั่วสุ่ยอยู่บนพื้น