กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 111 ฉันมาหาเธอแล้วนะ
ในห้องโถงเงียบกริบ พอฉินเยว่เอ๋อร์พูดประโยคนั้นซ้ำด้วยเสียงสั่น ฉันก็รู้สึกเย็นวาบไปทั้งแผ่นหลัง
ฉันขมวดคิ้วเล็กน้อย
“แล้วหลังจากนั้นล่ะ?”
“ตอนลั่วชิวรับสายครั้งแรก เธอกลัวมาก แต่ถึงอย่างไรเธอก็เป็นคนที่ใจกล้าที่สุดในหมู่พวกเรา ไม่นานก็เริ่มด่าปลายสาย บอกว่าอย่ามาเล่นตลกแบบนี้ แต่คิดไม่ถึงว่าคนในสายจะหัวเราะแล้วพูดแค่ประโยคเดียวว่า [รีบไปซ่อนซะ อย่าให้ใครหาเจอภายในสามวันนะ] พอพูดจบอีกฝ่ายก็วางสาย ลั่วชิวโมโหมาก เชื่อว่านี่เป็นการแกล้งกันของคนในโรงเรียน เลยโมโหจนไปโรงเรียนแล้วตะโกนถามว่าใครกำลังเล่นตลกไร้สาระอยู่”