กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 85 เลือดบนกระโปรง
“อ๊ะ!”
ฉันสะดุ้งเฮือก ลุกพรวดขึ้นนั่งบนเตียง แล้วรีบเปิดโคมไฟข้างหัวเตียง
แสงไฟนวลตาสว่างขึ้น ส่องให้เห็นคนที่อยู่ข้างเตียง
ฉันเบิกตากว้างขึ้นทันที
“เวยเวย!? เธอ...เธอมาทำอะไรที่นี่? แล้วในมือถือมีดทำไม!?”
คนที่จู่ ๆ มาปรากฏตัวในห้องฉันกลางดึก กลับเป็นเวยเวย
เธอสวมชุดนอนสีขาวล้วน มือซ้ายถือแอปเปิล มือขวาถือมีดปอกผลไม้ มองฉันด้วยสีหน้าไร้เดียงสา
“พี่ซูอวี้” เธอพูดเสียงใส พลางยื่นแอปเปิลกับมีดในมือมาให้ “ฉันอยากกินแอปเปิล พี่ช่วยปอกให้หน่อยได้ไหม?”
ฉันมองใบหน้าไร้เดียงสาของเวยเวย แต่กลับรู้สึกเย็นวาบไปทั้งแผ่นหลัง!