เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 82 เรากลับบ้าน
นิยายเรื่องนี้แปลจบแล้ว คุณกำลังฟังนิยายเสียงโดย หมานหมาน เพียงสมัครสมาชิกในเว็บแล้วกดซับสะไครท์รายเดือน 99 บาท ก็สามารถฟังและอ่านนิยายทั้งหมดของเราได้ทุกเรื่อง สมัครได้ที่เว็บ ink realm ค่ะ
ฉันมองชายตรงหน้าอย่างตะลึงอยู่นาน กว่าจะได้สติ “ฉินหานเย่? คุณ…คุณมาที่นี่ได้ยังไง?”
แต่ฉินหานเย่ไม่ได้ตอบคำถามฉัน
ดูเหมือนเขาเพิ่งสังเกตเห็นบางอย่าง จู่ ๆ ก็โน้มตัวลงมาจับคางฉันไว้
นิ้วชี้ที่เห็นข้อกระดูกชัดของเขาลูบผ่านแก้มฉัน สัมผัสความเปียกชื้นบนใบหน้า คิ้วของเขาพลันขมวดแน่นกว่าเดิม ราวกับต้องการยืนยันอะไรบางอย่าง เขาก้มลงมา ริมฝีปากแตะลงบนแก้มฉัน
เมื่อสัมผัสได้ถึงริมฝีปากอุ่นของชายหนุ่ม เส้นประสาททั่วร่างฉันก็ขึงตึงขึ้นมา
ฉันกำลังจะถามว่าเขาทำอะไร แต่ฉินหานเย่กลับปล่อยมือจากฉัน แล้วเลียริมฝีปาก
“เค็ม” เขามองฉัน สีหน้าเย็นชาลง “ซูอวี้ เธอร้องไห้เหรอ?”