กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 59 รอยเท้าในป่าเขา
บนเขาเงียบสงัด นอกจากเสียงนกร้องจิ๊บ ๆ ก็ได้ยินเพียงเสียงหัวเราะพูดคุยของเพื่อนร่วมงานที่อยู่ข้างหน้า
ท่ามกลางความสงบเงียบนี้ ฉันมองดวงตาหวาดกลัวของพี่ลี่ รู้สึกเหมือนสมองว่างเปล่าไปหมด
ฉินหานเย่ตัวจริงตายไปแล้วหรือ?
เป็นไปได้ยังไง?
ถ้าฉินหานเย่ตัวจริงตายไปแล้ว ผู้ชายที่ฉันแต่งงานด้วยเป็นใครกันแน่!?