กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 43 ใครกำลังตามหาฉัน?
ฉันนิ่งงันไป
“ใต้เท้าผู้นั้น?” ฉันฟังแล้วงุนงง จับต้นชนปลายไม่ถูก “ใต้เท้าคนไหน?”
ทว่าสีหน้าของซุนเมิ่งหรุ่ยกลับฉายแววหวาดกลัวอย่างชัดเจน
“ฉันพูดไม่ได้” เสียงของเธอสั่นน้อย ๆ เธอมองไปรอบตัวอย่างกระวนกระวาย ราวกับกลัวว่าจะมีคนได้ยิน ก่อนลดเสียงลง “ใต้เท้าผู้นั้นเป็นบุคคลที่เก่งกาจมาก พวกเราต่างก็กลัวเขา ฉันจึงบอกตัวตนของเขาไม่ได้”
พอได้ยินซุนเมิ่งหรุ่ยพูดเช่นนี้ ฉันก็ยิ่งสับสน