กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 18 ของที่นายท่านสามส่งมา
ฉินหานเย่ดูไม่แปลกใจที่เห็นฉันอยู่ตรงนี้ พอสบตากัน มุมปากเขาก็ยกขึ้นเล็กน้อย
รอยยิ้มนั้นช่างชวนใจหาย ใบหน้าที่หล่อเหลาเหนือใครอยู่แล้วพลันฉาบแววเย้ายวนขึ้นมาอีกหลายส่วน แทบจะช่วงชิงดวงวิญญาณของผู้คนไป
เพื่อนร่วมงานหญิงรอบ ๆ ยิ่งพากันคลั่งไปหมด
“กรี๊ด! พวกเธอเห็นไหม! นายท่านสามฉินยิ้มให้ฉัน!”