กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 4 จำชื่อฉันไว้
เลือดทั่วร่างฉันพลันแข็งค้าง
ฉันรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าชายที่โอบฉันจากด้านหลังตัวสูงใหญ่เพียงใด แต่ฉันกลับไม่กล้าหันไปมอง
“นะ...นายท่านสามฉิน?” ฉันเอ่ยเสียงสั่น คำตอบที่ได้ยินคือเสียงหัวเราะเบา ๆ ข้างหู
“อืม ฉันเอง”
สิ้นเสียง ฉันก็รู้สึกว่ามีคนบีบคางแล้วหันหน้าฉันไป