กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 219 การอำลา
ค่ำคืนผ่านไปโดยไร้คำพูดใด
ทั้งสองเลือกที่จะเงียบพร้อมกัน ราวกับรู้สึกได้ถึงบรรยากาศอันน่าอึดอัดที่แทรกซึมอยู่ภายใน
หิมะที่เมืองหลินเฉิงตกถึงแค่วันที่ 4 ก็หยุดลง ราวกับชีวิตที่มีกลิ่นอายของดอกไม้ไฟอันแสนสั้นครั้งนี้
แม้สั้นแต่ก็อบอุ่น
ยังคงแต่งกายด้วยชุดเดิมเหมือนตอนที่มาถึง
ในตอนที่กู้จือหนานกำลังตัดไฟเครื่องใช้ไฟฟ้าในอพาร์ตเมนต์เล็ก ๆ อีกครั้ง เซี่ยอันเกอยืนอยู่หน้าประตู เธอเบะปากเล็กน้อย ในใจรู้สึกไม่สู้ดีนัก
กู้จือหนานเห็นท่านเจ้าของห้องเช่าคอตก หมวกไหมพรมเกือบจะปิดตาของเธอจนมิด จึงอดไม่ได้ที่จะเตือน
“ดวงตาสวยขนาดนี้ จะซ่อนไว้ทำไม ต้องใช้ใจมองทางหรือไง”
“อ้อ”