กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 193 แค่เป็นตัวเองก็พอ
กู้คนเถื่อนถึงกับบอกว่าคิดถึงเธอมาก!!!
เขาป่วยหรือเปล่า?
เซี่ยอันเกอรู้สึกเหมือนยังตื่นไม่เต็มตา มือเล็กซ่อนอยู่ใต้เสื้อโค้ท เล็บจิกเข้าที่ฝ่ามือเนื้อนุ่ม พลันขมวดคิ้วเล็กน้อย เจ็บแฮะ?
ส่วนหร่วนอิงรู้สึกว่าตัวเองไม่ควรมาอยู่ในวงสนทนาของคนสองคนนี้ แต่เธอก็อยากรู้อยากเห็นนี่นา!
หรือว่าเธอจะต้องกลายเป็นแฟนคู่จิ้นคนแรกจริงๆ แล้ว!!!
“ก็จริง งั้นสวัสดีตอนเที่ยง”
กู้จือหนานพยักหน้าอย่างจริงจัง สายตากลับมองไปยังเท้าเล็กๆ ที่สวมรองเท้าผ้าใบของท่านเจ้าของห้องเช่า
“ข้างไหน?”
“อะไรนะ”