เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 184 ไม่เลือกใคร นอกจากเธอ
มีเพียงคนเดียวที่ดวงตาโค้งเป็นจันทร์เสี้ยว ราวกับกำลังมองดูคนที่ตนรักที่สุดกำลังแสดงแสงสว่างของเขาออกมาบนเวทีอย่างเต็มที่
ทว่าเพลง “ใต้หล้า” เพลงนี้กลับทำให้หัวใจของเซี่ยอันเกอเลื่อนลอยเล็กน้อย สภาวะแห่งเจตจำนงในเนื้อเพลงนั้นชัดเจนยิ่งนัก
เขากำลังเขียนถึงตัวเองหรือเขียนถึงคนอื่นกันแน่?
เรื่องราวเมื่อมีจุดเริ่มต้น ย่อมต้องมีจุดจบ
กู้จือหนานร้องจนจบเพลง แม้ว่าตัวเขาจะยังจมอยู่ในอารมณ์นั้น แต่เพลงย่อมต้องมีวันสิ้นสุด
เขาลุกขึ้นยืนโค้งคำนับให้ผู้ชม เป็นการแสดงว่าเขาจบการแสดงแล้ว ถึงเวลาให้คะแนนก็ให้คะแนนไป
ทว่าครั้งนี้ผู้ชมส่วนใหญ่กลับลุกขึ้นยืน เสียงปรบมือที่ถาโถมดั่งคลื่นยักษ์ดังสนั่นหวั่นไหว
เซี่ยอันเกอลุกขึ้นยืนตาม นี่น่าจะเป็นครั้งที่เธอเห็นกู้คนเถื่อนร้องเพลงด้วยความทุ่มเทที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา